E’ in chista fresca sera autugnali chi torri a visitammi. Camminu solu cu’ li pinsamenti la vigna vinninnadda, lu pistaccià di li passi i la foglia arrugghjnadda sona una musica trista puru in chista siradda cussì chjara, quasi di branu, chi parò alluggà pari di l’inverru l’alenu. Un’ultima pàmpana chi stracca si distacca pinta in […]
Soggu chi m’abbaiddi
Soggu chi m’abbaiddi, m’osservi, t’assulti. Puru si attrici no poi truccà l’ansciu chi da l’anima t’alza a li bibiristi. Signali di fummu spessi i li buliegghji di un musculu, lu meu, prupensu a li timpesti. Vularìstia sabetti rigalà li certesi chi tu pa’ me, soggu siguru, torra un’altra volta alluggaristi. Ma li pueti no hani […]
Amori tardiu
E dabboi tu… Cumenti l’inattesu lampu di soli a poi una buriana a sirintina, candu ghjà asittava la notti… AMORE SENILE – E poi tu… / Come l’inatteso / raggio di sole / dopo un temporale / pomeridiano, quando / già aspettavo la notte… […]
Mettece sopra
Er gran casino è che se famo pena puro a volesse bene, a vive co sta smarta de morì e na caciara d’ossi ne le recchie. Mettece sopra che sta vita è risicata risicata, che semo du scherzetti de cicogna, signozzi de ’n inzogno, fiji der mammatrone. Aggiungi che. Il problema vero / […]
L’occhi e le bucie
Quantote piace da tenette er cecio, cor core te ce fai na coratella de nun zò, mo vedemo, e de magara. Poi pare che te pija da fà na marachella e te stai zitta, te mozzichi le mano e l’aribbutti ’n caciara. E nartravorta giù m’arimanfrini sto core sprepuzziato d’anfrattasse: me dici, numme […]
Nujétar
A cve in vôlta da nó a scuren nench la dmenga in rumagnôl. D’invéran i vec i pôrta incóra la caparëla, e tot quènt i ten dri a la lona s’l’è óra d’mazê e’ pôrch. Nenca me a salùt i murt s’a pës dnenz a e’ cavsânt. (da I segn) NOI – Qui […]
D’la’
La strê sfaltêda l’ariva sot’a e’ pont, la rata la va so d’böta ins e’ rivêl cvért d’érba. Da cl’êtra pêrt la strê giarêda, i sid, la zent ch’angn’ò maj scórt. (da I segn) DI LÀ – La strada asfaltata arriva sotto al ponte, la salita va su di colpo sulla riva coperta […]
E’ bastiment
Magari a s’inviarémm t ’na strêda nóva e a sarémm tótt cuntént cmè e’ pasaròt da néid ch’e’ fa la próva e u s mètt te sbòcch de vént. Ad che mumént ch’e’ spécca e’ su préim vòul un’òmbra ligra la trapasa e’ sòul. Mo e’ putrébb ès che da i rivêl dl’insógn’ al vòusi […]
Cme’ un susórr
L’è stê che dè, quand dréinta la tu cambra guèsi e’ parévva ch’e’ fóss éintri e’ mêr, che a l’impruvéis, t’è trasantéi cla vòusa ch’la gévva:“E’ sòul, la léuna, la Mafalda: tott’ ròbi bèli, però ténti in mént: e’ mònd l’è te su pasê”. Cmè un susórr ch’u s sparguiévva alè, tl’aria durêda, at che […]
La nèbia
Mé ò paura dla nèbia. I ragaz sla palèda de’ port i strègn fort al ragaze, i à paura cal scapa. Un chén grigio l’à s-cént la corda, dóp dìs metre e’ sparés tna nôvla. E’ su nom al biàs tla bôca, ma un mì scapa. E l’invèrne e’ per c’un voia fnì mai, a […]
Lusa busèrda
U s mov l’ômbra d’na dòna céra spèsa la zanzariera, masànd tla mèna una busìa. La lòuna sora i tétt la fa e’ cér dl’invèrne sla niva. Raz dla nòta a sémm, ch’i s svèggia par sbài a mizdè. Burdèll ch’i sta sèmpra daparlòr, ch’i n taca sa ch’i èlt, sènza e’ cristàl d’un rid […]
Pinèdi
Te’ pacéugh, tla pòrbia, t cóich par lasé e’ ségn dal pinèdi. L’aqua la impinés al scarvai, e’ vént e’ ciócia al garnèli. Al ròbi andèdi agli è andèdi, quèli ch’agli avnirà, ancòura a n gn’è. E tè t arvénz instèch ti tu pi. (da Gnént) PEDATE – Nel fango, nella polvere, spingi […]
Nadèl
Nadèl l era la vz. óglia, quant che l udòur dla zambèla l impinés i nasél, l insópa e’ paiòis, e la tu nòna la t dà zòinch frénch pr un mandaròin. (da Gnént) NATALE – Natale era la vigilia, quando il profumo della ciambella riempie le narici, intride il paese, e tua nonna […]
La mórta
Mu me la mórta la m fa una pavéura che mai ch’u s lasa tròpa ròba ch’la n s vàid piò: i améigh, la tu faméia, al piènti de Pasègg ch’agli à cl’udòur, la zénta te incuntrè una volta snò. A nrèa muréi d’invéran quant che pióv ch’u s fa la sàira prèst, a ’d […]
E’ paradéis l’è brótt
E’ paradéis l’è brótt s’u n gn’è un pó d’animèli s’u i mènca la girafa se còl lòngh e al mièri di gazótt ch’i rèsta sòtta tèra in vòula piò te zil pri cazadéur. Mo cum faràl se u i capita e’ mi ba che pasa dò tre òuri dla su vciàia s’una gatina biènca […]