Poeti Del Parco

Poesia dalle Periferie del Mondo

La guèra

La sdaza sò me ciód la iè sparóida, tla matra la faróina l’è finóida. La guèra no, la guèra la i iè ancàura.   (da La vóita d’una dòna)   LA GUERRA– Il setaccio su al chiodo è sparito, nella madia la farina è finita. La guerra no, la guerra ancora c’è. […]

Leggi di più…

Admoèn Chìlt

a Nino Pedretti   Ta m’é duvù ciamoè a ne savéva t’stevi moèl; quant a so vnéu ta m’é brazoè fórt tan l’évi fat mài; e quant ta m’é mustroè la tu feróida ò strèt i dìnt a i n’éva vést un’oènta; pu èm ragiunoè e próima c’a’ndéss véa ta m’é ciapoè al moèni e […]

Leggi di più…

U m’armànza ad te

U m’armânza ad te di rez trapesa dal rôs, un fil d’vósa alzira coma ’na pioma ad piopa, la camisa strufignêda. Un udór sambêdgh da la marena int la séra, ch’la n’è piò la nöstra.   (da Al voi)   MI RIMANE DI TE – Mi rimangono di te riccioli nascosti tra le rose, un […]

Leggi di più…

Libartè

U m’piés cun la févra a cavalon la séra ciamê tra di spen e dal foi d’urtiga agli érbidi mi fos a là vilon e pisê longh, longh a la séva.   (da Al voi)   LIBERTÀ – Mi piace con la febbre alta la sera chiamare tra spini e foglie di ortica le erbe […]

Leggi di più…

I zchéurs dla zènta

Dal vólti a m mètt ma la finèstra e a stagh da sintói i zchéurs dla zènta: da spèss i è acsè strach che la s putrébb sparagnè la fadóiga d’arvói la bòcca. Mo se la zcòrr in dialètt alòura i zchéurs i arciàpa vigòur, énca al patachèdi, e u m vén vòia d’andè ad […]

Leggi di più…

L’udòur de sàbdi

A n l’arcórd l’udòur de sàbdi scapènd da scóla arcórd snò ch’a séra lizìra e l’aria datòunda l’éra tótta da bòi.   (da La chèrta da zugh)   L’ODORE DEL SABATO – Non ricordo l’odore del sabato uscendo da scuola ricordo soltanto che ero leggera e l’aria intorno era tutta da bere. […]

Leggi di più…

E’ malàn dla nòta

E’ malàn dla nòta e’sta te fònd d’una cunchéa svóita là do ch’u s racói e’ mèr che ta ne vòid mo ta l sé ch’u i è e ta l sint quant e’ cambia e’ vént.   (da La chèrta da zugh)   IL RUMORE DELLA NOTTE – Il rumore della notte sta nel […]

Leggi di più…

Lèngua

Cun al raîši e tòtt   da la mèint a t’hò strapiantèe,   e cun al stàsi raîši   in dla lòma dal savér   a’t turnarò a piantêr   fiór ed paróla,   chersùda dèinter a la cûna dl’âlma.   Lè mè a’t farò gnîr sò…   fîn a fêret fiurîr,   fîn a […]

Leggi di più…

In dl’ora buinta

In dl’óra buînta al sé scunsùma al fièe di vêc… šgumbèi ed parôli dólsi, scudrègni, che i rùmen in dû al tèimp al s’è fermèe. In dl’óra buînta al sé scunsùma l’udór dal bašalìcch e i vân deschêlsa el ciâcri dla basóra, i vân a drée a n’ôra ch’l’arsôra… e in s’nadân brîša i vêc […]

Leggi di più…

La dota

I noster vêc… la sò vèta i l’han pasêda a raspêr in mêš a dî sâs, per rubêr apêina ûn pùgn ed têra, da destènder come ûn linsól insèma a la schîna dal mònd… e psér dîr: – L’è per quèi ch’à gnirà!       LA DOTE – I nostri vecchi… la loro vita […]

Leggi di più…

Al testimoni

U’éter a’n n’ìi mai cgnusùu al savór dal pân, a’n n’ìi mai sintùu la s-ciùma dal lambròsch šmaniêr, respirêr, dèinter al bicér… mèinter la mnêstra vèdva l’alvêva al bùj d’sóvra al fughlêr. Mè a gh’éra ad ascultêr, cal ciâcri spartîdi cume ciôpa ed pân girêr d’ìn bòca ìn bòca, fîn a šmursêr la fâm… la […]

Leggi di più…

I parivèn gossi d’aqua e asè

Da Sicuterat (Così era e sarà)     I parivèn gossi d’aqua e asê al paroli chi pasevèn da i òc a la bocca e is piantevèn a tanàia in di pinsèr: MOBILITA’: a cà!   E l’èra cme avèr ‘na brèsa in dal man cla-t bruseva  la vôia di tò an e d’èser n’òm […]

Leggi di più…

Riunìoun: maledìśioun, vôś, paròli.

Riunìoun: maledìśioun, vôś, paròli. Scràni ‘d plastica e chèrti s’cianchèdi. S’cimèda l’è la cugniśìoun, l’è ròtta l’ilus’oun d’èser òm chi àn valòr ‘d scambi: al lavòr? N’uśèl sotta al cùl!   A min’vîi vers la pòrta; al cièl ‘d nùvli al me stròśa…e fra al veint am’per ‘d vèder dagli òmbri a cavàl…   Col […]

Leggi di più…

Settembre

Ste nuvele che passe pe cile areschiarate de settembre penze ca purtarranne le recurde repuste a la memorie de lu monne.   Tu l’aretruve, se ce huirde dentre, recunzegnate sane da lu tempe, mo ch’ha sbanite magge e lu chiove jamà se n’ha rejìte, lu ruscegnole è nustalgia doce, lu hallucce de marze ha revulate. […]

Leggi di più…

Quande sta puesie

Quande sta puesie, amore, poppa jettate da la pianta tè, se sperdarrà piagnenne pe l’are de lu monne, nemmanche allore, penze, perdarrà tutte le fronne.   Avaste ca lu vente j’areporte nu cante e nu suspire, avaste ca la fratte se mette a recantà cente mutive, e ca da longhe l’areschiare doce la stessa luce […]

Leggi di più…